Skip to content

Wat een uitvinding

“Wat is het, Joris?” Klara keek met grote, opgewonden ogen naar het pakje dat Joris in zijn handen hield.
“Maak maar open,” zei Joris met een grote grijns. “Ik ben er speciaal voor naar de Bijenkorf geweest. Je werkt altijd zo hard in de huishouding dat ik dacht dat je wel eens een presentje kon gebruiken.”

Klara streek haar lange, blonde krullen naar achter en pakte het geschenk aan.
“Je kunt het nog ruilen,” zei Joris. “Ik heb het bonnetje nog en het verkoopstertje zei dat ik dameskleding altijd binnen een week mag terugbrengen.”
Klara glunderde. “Dameskleding? Wat ben je toch een lieverd, Joris.”

Klara scheurde het papier gretig kapot en staarde verbaasd naar een grote hoop materiaal in haar vlezige handen. “W-wat is dit?”

“Een wrap-sweater,” antwoordde Joris geleerd. “Da’s het nieuwste vandaag. Een grote sweater die je helemaal om je heen kunt slaan. Blijf je lekker warm tijdens het werk.”
“Dank je wel,” sprak Klara. “Wat een handig dingetje.”
Jorius knikte. “Vond ik ook. Deze dameskleding is 94% biologisch katoen, 6% elastan. Soft Wrap en Heather melange.”
Klara keek verliefd op naar Joris. “Wat weet jij toch veel van dameskleding af, Joris. Je bent een echte kei. En zo lief om zoiets praktisch voor me te kopen.”
Joris knikte voldaan. “Je verdient het Klara. Je bent altijd maar aan het schrobben en poetsen, dus ik dacht dat dit wel een welkome verrassing zou zijn.”

Klara rende naar de slaapkamer. “Ik ga hem meteen proberen.”
Joris zakte tevreden op de bank. Hij had zijn goede daad weer verricht. Wat was het  leven toch mooi. Klara was dan wel niet het slimste meisje dat hij in zijn leven had meegemaakt, maar ze was wel erg lief en daar ging het toch zeker om. Terwijl hij door de laatste editie van Donald Duck bladerde werden zijn oogleden zwaar en werd hij overmand door een rustgevende, zachte warmte die hem langzaam wegvoerde naar de opwindende wereld van het onderbewustzijn. Zijn hoofd zakte op zijn borst en hij begon luid te snurken.

***

“Joris… Wakker worden.”
Joris opende vermoeid eerst zijn ene oog en toen het andere en staarde naar Klara, die met dansende ogen voor hem stond. Haar nieuwe wrap-sweater bungelde druipend om haar iets te dikke lichaam. “Bedankt hoor, Joris. Die nieuwe dweil werkt geweldig.”

Joris wreef zich in zijn ogen en staarde vol ongeloof naar Klara. “W-wat bedoel je Klaartje?”

“Je bent echt zo lief, Joris.” Klara liep op hem af en gaf hem een grote zoen op zijn wang terwijl het grauwe water dat uit haar wrap-sweater sijpelde de Donald Duck op zijn buik doorweekte.

Joris sprong. “Verhip, Klara… Wat doe je nou?”
“Je bedanken voor die nieuwe wrap-sweater,” antwoordde Klara verbaasd. “Eindelijk is er eens echte effectieve dameskleding.” Ze straalde helemaal. “Wat een uitvinding. Een  mobiele dweil die ik altijd meedraag. Reuze effectief.”
Klara draaide zich weer om terwijl de druppels Joris om de oren sloegen. “Ik ga nu de zolder effe schoonmaken.” De deur sloeg achter haar dicht en Joris hoorde haar de zolder opstommelen. Lief was Klara wel. Dat stond onomstotelijk vast, maar toch…
Joris hief zijn ogen ten hemel en prevelde, “Lieve Heer… een iets grotere hersenpan had toch wel gekund, of ligt het nou aan mij?”

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *